Say YES to the dress door een LaDonna Bruidje - Trouwen met Donna
Say YES to the dress door een LaDonna Bruidje

Say YES to the dress door een LaDonna Bruidje

Een trouwjurk kiezen is toch best “een ding”. Iets waar je misschien al langer van droomt, overna denkt. Waar je plaatjes van zoekt en afbeeldingen van opslaat op je telefoon. Want een trouwjurk heeft iets magisch; dit moet DE jurk worden die je laat stralen als nooit te voren.

En ik weet niet hoe het met jou zit, maar voor mij bracht dat toch een zekere druk met zich mee.

Want ga er maar aan staan; de jurk zoeken waar je er zo super fantastisch in uitziet dat iedereen hartjes voor de ogen krijgt als ze je zien. Terwijl je waarschijnlijk nog nooit een trouwjurk hebt aangehad, laat staan gekocht. Hoe weet je dan wat je staat? Klopt je droomplaatje wel met de werkelijkheid? En ben je achteraf blij met je keuze?

Ik ben Maaike, 28 jaar en ervaringsdeskundige: als pasgetrouwde heb ik alle keuzes, opties, twijfels en YES momenten doorlopen. Hieronder lees je hoe de jurkenzoektocht mij verging, of mijn keuze ook op de bruiloft goed uitpakte en geef ik je wat tips die ik zelf graag had gehad voor ik begon..

Het aanzoek als startschot voor de jurkenjacht augustus 2014

AH OW JEEE WHAA! Het ongelofelijke is gebeurd: mijn vriend Wouter ging tijdens een weekendje in de Ardennen op één knie, toverde een prachtige ring tevoorschijn en vroeg me om zijn vrouw te worden.  Na vijf jaar happy together hing een aanzoek al langer in de lucht, maar op het moment suprême ben ik toch overdonderd.  En blij, want ik vind trouwen mooi. Noem me ouderwets, maar voor mij is het een bezegeling van onze liefde.

Dus ik zei volmondig JA en nu zijn we VERLOOFD. En mogen we beginnen met het plannen van onze bruiloft. Terwijl we ons gezamenlijk buigen over keuzes van datum, locatie, gastenlijst en dagindeling, heb ik ondertussen ook een hotline met mijn moeder en beste vriendinnen. Want we gaan op jurkenjacht.

Ik heb geen idee waar ik moet beginnen, maar het maken van een afspraak bij een bruidsmodezaak ligt voor de hand. Ik google wat en strand al gauw in een woud van keuzes. Want bruidsmodewinkels, die hebben we in Nederland véél. En ze zijn allemaal verschillend. Van heel groot tot kleiner, van chique tot meer basic.

Ik besluit mijn keuze te maken op basis van een aantal criteria; locatie, prijsniveau van de jurken en recensies van dames die mij voorgingen. Ik wil mijn jurk namelijk graag kopen in winkel in de buurt van mijn woonplaats, Nijmegen. En ik vind de sfeer in de winkel belangrijk: een trouwjurk passen lijkt me al spannend genoeg zonder dat een zuur kijkende verkoopster me in lelijke modellen probeert te dwingen. Daarnaast kijk ik natuurlijk ook naar wat een winkel zoal verkoopt, al kom ik daar online niet echt uit. Ze hebben bij alle winkels die ik zie veel plaatjes van zowel mooie als minder mooie jurken. Waarschijnlijk toch een kwestie van passen en maar zien.

Uiteindelijk stuit ik online op LaDonna in Nijmegen, een wat kleinere bruidsmodezaak die wordt geprezen om haar klantvriendelijkheid en persoonlijke benadering. Daarnaast is er genoeg keuze binnen ons budget van maximaal 1000 euro en zie ik op de site mooie plaatjes van jurken staan.

Ik bel en plan een afspraak in voor begin oktober. Spannend…

Tips bij het kiezen van een bruidsmodewinkel:

  • Bepaal je budget en kies de winkel daarop uit. Het heeft geen zin om naar een winkel te gaan en er daar achter te komen dat alle jurken minimaal 2000 euro zijn ,terwijl je maximaal 1000 euro uit wil geven.
  • Google de winkel van je keuze; er zijn online heel veel recensies te vinden van (on)tevreden klanten. Die reacties zeggen iets over de sfeer en klantvriendelijkheid in de winkel.
  • Als je keuze hebt, ga dan voor een winkel die niet te ver weg is van je woonplaats. Je moet namelijk een paar keer terug.
  • Bij de meeste winkels moet je een afspraak maken om jurken te komen passen. Zaterdagen zijn populair, dus als je graag in het weekend wil passen is het raadzaam om tijdig een afspraak te maken.

Say YES to the dress/ oktober 2014

Een tikkeltje gespannen betreed ik samen met mijn moeder en vriendinnen Marlene en Estelle de winkel van LaDonna. Mooie, lange jurken op paspoppen, sieraden, schoentjes, ruisend kant; welkom in de wondere wereld van de trouwjurk. Wat onwennig laten we ons op de bank zakken en accepteren dankbaar een kopje koffie.

De winkel is niet al te groot en overzichtelijk. Dat vind ik wel fijn, van honderden op elkaar lijkende jurken was ik denk ik een beetje gek geworden. Eigenaresse Donna hoort aan wat ik denk te zoeken en bekijkt de meegebrachte plaatjes. Ik wil een strakke, lange, witte jurk, bij voorkeur met een open rug, Niet te cliché over de top “poeffie”,  maar liever een beetje sexy.

Donna hangt een paar jurken in de paskamer klaar en we kunnen beginnen. De eerste jurk die ik pas is van lang, wit kant met een mooie halslijn en kleine mouwtjes. Daarnaast heeft het ook de felbegeerde open rug. Ik schuifel in de jurk de paskamer uit en bekijk mezelf, onder toeziend oog van mijn possy, in de spiegel.

Daar bewonder ik mezelf een poosje. Wauw, ik heb een trouwjurk aan!

De jurk is mooi en past goed.. Maar toch bekijk ik mezelf aarzelend. Ik ben lang en tenger gebouwd, en deze jurk maakt me een beetje stijfjes en lijzig. Ook de dames zijn niet enthousiast, dus de jurk gaat uit en de volgende aan. Zo passeert er een rijtje jurken, die stuk voor stuk goed staan maar waar ik ook nog niet wild enthousiast van word.

Na een jurk of 6 word ik moe en ga ik aan mezelf twijfelen; doe ik nu te moeilijk? Want alle jurken zijn in principe prima. Alleen lijkt “in principe prima” me niet het criterium van een droombruidsjurk.

Gelukkig heeft Donna een eindeloos geduld en laat ze me rustig mijn gang gaan, terwijl ik wik en weeg.

Mijn oog valt op een jurk op een paspop voorin de winkel. De jurk is totaal anders dan wat ik tot nu toe heb geprobeerd: ze heeft een hartvormig, strapless lijfje en wijde rokken, die bestaan uit een zee van kleine laagjes tule. “ Mag ik die anders eens aan?”  vraag ik. Ik zie mijn moeder en vriendinnen een bezorgde blik wisselen, maar ze laten me mijn gang gaan en ik verdwijn met Donna en de jurk de paskamer in.

Ik kan met Donna meekijken in de spiegel terwijl ze de jurk dichtmaakt. En terwijl ze nog aan het knopen is, zie ik iets geks; mijn mond begint als een waanzinnige te grijnzen. Want deze jurk doet iets met mij; ze maakt me heel, heel vrolijk. Al die springerige laagjes tule, in combi met het mooie strakke lijfje dat zo gedrapeerd is dat mijn taille wordt geaccentueerd.  De golfjes in de rok lijken op krulletjes, en passen mooi bij mijn eigen krullende haar dat op mijn blote schouders valt.

De jurk is gek en voor mijn doen gedurfd (blote schouders? Strapless?), en het klopt helemaal. Nog steeds grijzend kom ik het pashokje uit, waar mijn vriendinnen stil vallen en mama begint mee te glimmen.

We vallen allemaal voor de jurk, al zeg ik niet gelijk ja. Ik moet even laten bezinken dat mijn plaatje van strak en sexy heeft plaatsgemaakt voor poeffie en strapless.

Voor de vorm pas ik de week erop ook nog een paar jurken in een andere winkel, maar de keuze is eigenlijk al gemaakt; poeffie en strapless it is! Donna neemt mijn maten op en de jurk wordt besteld.

Nu is het wachten tot ze binnenkomt.

En zorgen dat ik het komende half jaar op hetzelfde gewicht blijf. Want ook al zegt Donna wel drie keer dat ik 5 kilo in gewicht mag wisselen… Het zal je maar gebeuren dat je je op maat gemaakte trouwjurk ineens niet past.

Tips bij het passen van jurken

  • Zoek vooraf modellen van jurken die je mooi lijken en neem een paar plaatjes mee. Dat is makkelijker dan uitleggen dat je ‘een rok wil die wat wijder valt, maar niet zo heel wijd, en dat je een bepaald soort stof, een soort kant maar dan anders, vanaf halverwege de onderkant denk te willen, ongeveer zo…”
  • Doe een aantal verschillende modellen aan, van zowel jurken die je al als droomjurk had aangemerkt tot jurken die totaal anders vallen. Een jurk zit op jou lichaam anders dan op de hanger, en wie weet verbaast het jezelf hoe mooi iets je blijkt te staan.
  • Neem alleen mensen mee die zich in je inleven en kijken wat de jurk met je doet.
  • Neem de tijd die je nodig hebt om een keuze te maken, ook als dat betekent dat je later nog eens terugkomt.
  • Geniet ervan. Het is bijzonder om jezelf in deze jurken te zien!

 

  1. Getting ready for the wedding/ februari 2015

 

Weet je wat best irritant is? Als je een übermooie trouwjurk hebt besteld, maar de foto’s daarvan nog aan niemand kan laten zien. Wat zeg ik? Ik kan nog niet eens mensen vertellen hoe fantastisch ik eruit ga zien. Gek word ik ervan.

Behalve mijn moeder, stiefmoeder Marijke en vriendinnen Marlene en Estelle weet niemand hoe mijn jurk eruit ziet. Wouter, mijn aanstaande man, natuurlijk al helemaal niet. Dus kan ik er tegen bijna niemand over praten en de jurk komt pas 6 weken voor de bruiloft binnen, dus stort ik me op andere zaken: de assecoires.

Met alleen een trouwjurk ben je er immers nog niet. Om het bride-to-be plaatje compleet te maken heb ik nog schoenen nodig, sieraden, een trouwkapsel en  bruidsmake-up.  Daar heb ik uiteraard zo mijn ideeën over: ik wil graag wat roze accenten in mijn look, zonder dat ik heel barbie word. En ik wil graag lichtroze schoentjes.

“Lichtroze schoenen?”  herhaalt Donna als ik haar vraag of ze die ook verkoopt.

“Nee, maar we kunnen de witte trouwschoenen in elke gewenste kleur spuiten hoor!” . Dus ik kies witte trouwpumps met een hakje (Max 5 centimeter, anders ben ik groter dan Wout!” ) en Donna laat ze voor mij verven in precies de kleur roze die ik wil. Gaaf!

Voor de sieraden had ik al verlekkerd staan rondkijken in Donna’s winkel. Zij verkoopt van alles van het merk DRKS, een stoere maar vrouwelijke sieradenlijn die ik mezelf ook ‘in het gewone leven’ zie dragen. Ik had me eigenlijk voorgenomen om de sieraden gewoon bij de Six te scoren, maar val toch voor een roze met witte DRKS armband. Donna kent de ontwerpster Miriam Derks, en vraagt of Miriam bij de armband een paar oorbellen kan ontwerpen. Een paar weken later ben ik de trotse eigenaresse van een matchend setje sieraden, dat mooi bij de jurk past en wat ik ook na de bruiloft nog graag zal dragen.

Tot slot maak ik een afspraak met een dame die mijn haar en make-up voor de grote dag gaat doen. Ik leerde haar kennen tijdens een open dag bij LaDonna, waar Donna een aantal haarstylisten/visagisten had uitgenodigd om bruidjes van een proefkapsel te voorzien.

Over mijn kapsel twijfel ik een poosje: los haar staat mooi bij het model van mijn jurk. Maar is dat niet te saai, los? Uiteindelijk kom ik, na wat proberen en meedenken van kapster Joyce, op een losjes half opgestoken look. Wel wat anders dan normaal, maar ook heel “Maaike”.

Terwijl ik druk bezig ben met het regelen van al deze details, zou ik haast vergeten dat ik ook nog op de levering van mijn trouwjurk wacht. Begin april verschijnt er een mailtje van Donna: “Je trouwjurk is er! Wanneer kom je passen?”

Ik bel gelijk mijn vriendin Marlene. “Mijn trouwjurk is er! Whaa!”. “Whaa!” doet Marlene mee.

“Wat nou als ik de jurk niet pas? Misschien ben ik wel veel dikker of dunner geworden sinds ze mijn maten nam”, zeg ik zorgelijk.

“Ach, dan had je dat wel gemerkt hoor schat”, lacht Marlene me uit. “Wanneer gaan we passen?”

Twee weken later sta ik in mijn ondergoed in het pashokje van Donna en tovert de coupeuse mijn jurk uit een hoes. Wauw, nog steeds mooi. En gelukkig zit de jurk als gegoten. De lengte klopt, de maten kloppen. Blij huppel ik door de winkel.

Op onze grote dag zal Marlene mij helpen met aankleden, dus de coupeuse laat haar zien hoe je de jurk dicht strikt. “De jurk draagt het gewicht vanuit de taille, dus vooral onderaan mag het lint goed strak” , instrueert ze Marlene. “Ja, goed strak!” piep ik.

Het is allemaal leuk en aardig, dat strapless, maar in mijn achterhoofd heb ik nog steeds een doemscenario van een afzakkende trouwjurk. Niks zo oncharmant als een hijsende bruid.

“Die gaat niet zakken hoor Maaik, écht niet”, stelt Marlene met gerust. “Maar je moet niet dunner worden dan nu, het lint zit onderaan bijna op zijn strakst. Zet je de komende tijd een zak marsen op je nachtkastje? “

 Tips bij de bride-to-be preparation:

  • Kies trouwschoenen uit waar je de hele dag op kunt staan, en loop ze goed in. Het is jammer als je je zorgvuldig gekozen schoenen op de grote dag na een uur spuugzat bent omdat ze knellen.
  • Blijf bij de keuze van haar, make-up en sieraden dicht bij jezelf. Het hoeft niet per se over de top en anders dan normaal te zijn, om je toch een stralende bruid te maken.
  • Het is heel prettig als de winkel waar je jouw droomjurk koopt samenwerkt met een coupeuse. Dit geeft je de garantie dat de jurk uiteindelijk helemaal perfect voor je op maat wordt gemaakt.
  • Als je de trouwjurk mee naar huis neemt, bedenk dan vooraf waar je haar ophangt. In ons geval bleek de halve slaapkamer te moeten worden verbouwd om de jurk een plekje te geven.
  • Maak je niet te druk om je gewicht. Een kilo meer of minder maakt het verschil niet. Hoe je deze tip in de praktijk moet brengen, daar ben ik zelf helaas niet achtergekomen..

4.Wedding Time/ 23 mei 2015

 

Schuifelende voeten op de gang, het koffie apparaat dat zoemt. Klikjes en flitsen van het fototoestel. De geur van poeder en make-up. Buiten hangen ceremoniemeester Robbert en schoonbroer Gijs een bloemstuk op onze auto, de trouwauto van vandaag.

 

Bruidsjurk aan, bruidsmodus aan

Het is zo ver: wedding time! In mijn ondergoed en badjas dribbel ik nerveus rondjes door ons appartement, dat voor de gelegenheid is gebombardeerd tot privévertrek voor de bruid (Geen Mannen Toegestaan)! Na twee uur te zijn bewerkt door de bekwame handen van kapster en visagiste Joyce, die me gewoon hier thuis kwam opmaken, zitten mijn haren mooi vast en is mijn make-up smetteloos. Het enige wat nog ontbreekt, is de jurk, waar mijn getuige en vriendin Marlene me in gaat helpen.

Om mijn kapsel niet te verpesten trek ik de jurk niet over mijn hoofd aan, maar stap ik erin. Dat betekent dat ik eerst de jurk aandoe en dat we daarna de pettycoat van tule eronder moeten wurmen. Gelukkig gaat alles soepel, en Marlene trekt met bekwame vingers het lint van de sluiting vast.

 

“Doe maar lekker strak, want ik ben nog steeds als de dood dat hij afzakt”, piep ik nerveus.

 

“Als ik hiermee klaar ben mag je blij zijn dat je nog kan ademen schat, laat staan dat er iets zakt”, gniffelt Marlene achter mijn rug.

 

Fotoshoot in de Nijmeegse Ooijpolder

Een half uur later ben ik klaar; op en top het bruidje met mijn jurk, roze trouwschoentjes en speciaal gemaakte sieraden. Wouter haalt mij op, onder aan de trap van ons appartementencomplex. Ik vind het spannend: Wat zou Wouter van mijn jurk vinden? Had hij dit verwacht? Vindt hij me mooi?

 

Met duizend vragen in mijn hoofd kom ik de trap af, maar bij het zien van de blik in zijn ogen valt alles van me af. Natuurlijk vind hij me mooi! Een beetje gespannen sta ik voor hem en bewonderen we elkaar. Vanaf nu is onze trouwdag echt begonnen.

 

We vertrekken naar de Nijmeegse Ooijpolder voor onze fotoshoot. Marlene en haar man Cesar gaan mee en dat blijkt al snel geen overbodige luxe; extra handjes zijn meer dan welkom als ik in mijn witte rokken door de struiken en modder struin. Vooraf was ik bang dat ik bang dat mijn jurk erg vies zou worden tijdens de shoot, maar deze blijkt vlekbestendiger dan ik dacht. We maken mooie foto’s, waarop ik straal in mijn witte bruidsjurk.

 

En wat is daarop uw antwoord…

Na de fotoshoot kunnen we thuis even bijkomen voordat ons grote moment aanbreekt; we vertrekken naar de Valhofkapel in Nijmegen om elkaar het JA woord te geven. Onze vrienden en familie zijn hier verzameld en zien ons allemaal voor het eerst. Bij het betreden van de kapel gieren de zenuwen weer door mijn lijf, maar gelukkig weet onze trouwambtenaar Mariëlle Jongmans ons direct gerust te stellen. “Welkom bruidspaar! En jeetje MAAIKE, wat zie je er mooi uit! Draai eens een rondje? “  zegt ze hartelijk. Ik lach, draai en de spanning valt van me af.

 

De ceremonie is perfect; intiem en persoonlijk, met aandacht voor ons én voor alle mensen die aanwezig zijn. Wat is het bijzonder om in dit kleine kapeltje te zitten en de liefde en aanwezigheid van onze dierbaren te voelen.  Als Wouter dan ook nog een hele lieve, persoonlijke gelofte uitspreekt moet ik mijn tranen bedwingen.

 

Eten met een slabber en dansen als een echte bruid

Bij ‘t Sfeerhuys in Nijmegen toosten we met onze gasten en maken we groepsfoto’s. Dan is het tijd om aan tafel te gaan voor het diner. Met een knipoog krijg ik van mijn moeder een grote theedoek aangereikt. Slim: vlekken op een witte trouwjurk zijn niet echt mooi.

 

Na het eten druppelen de avondgasten binnen.  Nog meer felicitaties en bewonderende blikken. “Zijn jullie niet heel moe? “ vraagt ceremoniemeester Robbert bezorgt. Nee, dat valt wel mee. We zijn wel moe maar alle aandacht en de fijne sfeer geven ons vleugels. We hebben zin in ons avondfeestje! En feesten doen we. Uren lang huppen, stampen en dansen we op de muziek van DJ Menno. Ik neem als bruid een enorme ruimte op de dansvloer in, maar dat laat me er niet van weerhouden om vrolijk mee te doen. Dansen gaat in deze jurk prima, ook met dank aan de pettycoat die de ruimte rond mijn benen vrij laat. Daarnaast hangt de jurk een fractie boven de grond, waardoor niemand erop kan staan. Ideaal. Van het gevreesde afzakken heb ik geen last: Marlene heeft haar belofte waargemaakt en de jurk zit stevig op haar plek.

 

GETROUWD

Aan het einde van de avond worden we door een zee van sterretjes en lachende gezichten uitgezwaaid en stappen we in de auto, op weg naar het hotel waar we de huwelijksnacht doorbrengen.  In de auto kijken we elkaar aan. Dat was onze trouwdag. En wat voor één. We hadden niet durven dromen dat de dag zo mooi zou zijn, de sfeer zo goed, het gevoel zo bijzonder. Wat voelen wij ons gezegend. En wat voelde ik me mooi in mijn jurk!
Nu maar hopen dat mijn kersverse man handig genoeg is om de sluiting weer open te krijgen…

 

 

Tips voor op de trouwdag:

  • Bedenk vooraf of je de jurk over je hoofd aan moet trekken of dat je er ook in kan stappen, in verband met je haar en make-up.
  • Neem iemand mee op de fotoshoot om je te helpen met de jurk en die eventuele make-up restauratie kan uitvoeren.
  • Zorg voor een witte doek of servet om op je jurk te leggen tijdens het eten. Het is zo jammer als je met rode tomatensoep of wijnvlekken de avondgasten moet verwelkomen.
  • Neem snoetenpoetsers mee: ja ,die voor kindergezichtjes ja. Ideaal om vlekken mee uit je jurk te krijgen
  • Zorg ook voor een naald en (wit) draad, handig als bijvoorbeeld een haakje van je jurk niet wil sluiten of als een corsage losschiet.

 

 

Neem contact met ons

Je bent van harte welkom om al dit moois te komen bekijken. Informeer naar de mogelijkheden of bel voor een afspraak.